
14 کشور از آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی آثار خود را در زمینه نمایشهای آئینی و سنتی، به سیزدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر آئینی ـ سنتی فرستادهاند.
دکتر"محمدحسین ناصربخت" دبیر سیزدهمین جشنواره تئاتر آئینی سنتی در گفتوگوی اختصاصی با سایت ایران تئاتر گفت:«تاکنون از کشورهای ترکیه، چین، عراق، برزیل، استرالیا، سیرالئون، آذربایجان، انگلستان، پرو، توگو، کره، نپال، هند و غنا آثاری به دبیرخانه جشنواره ارسال شده است. نمایشهای این بخش باید بررسی شوند تا مطابق تصمیمات شورای سیاستگذاری جشنواره آئینی ـ سنتی نسبت به حضور این گروهها در بخش بینالملل اقدام شود. این آثار باید حتماً شکل سنتی نمایش داشته باشند و در عین حال از نظر قالب با دیگر جشنوارهها تداخلی نداشته باشند.»
وی با اشاره به تعداد آثار در بخش داخلی گفت:«در بخش صحنهای 212 اثر، در بخش میدانی 32 اثر و در بخش تعزیه 47 اثر دریافت کردهایم که در حال حاضر توسط دو گروه بازخوان، مورد بررسی قرار میگیرند. این افراد همگی افرادی متخصص و صاحب نظر هستند. دکتر حمیدرضا اردلان از پژوهشگران عرصه نمایش آئینی ـ سنتی است که در تلویزیون نیز برنامههای مختلفی در این زمینه ساخته است. درباره علیرضا نادری هم باید بگویم در برخی آثار او، حضور نمایش روایی و استفاده از تکنیک روایی کاملاً مشهود است؛ ضمن این که این درام نویس به فرهنگ ایرانی بسیار مسلط است. حسین فداییحسین نیز در گروه"آئین" تجربههای بسیاری در مورد تعزیه داشته و حتی کتابی در زمینه تئاتر دینی در شرق و غرب از او وارد بازار کتاب شده است. داوود فتحعلیبیگی، اردشیر صالحپور و... نیز که کاملاً شناخته شده هستند.»
وی ادامه داد:«سعی ما این بوده که از چهرههای متخصص و جوان در کنار هم استفاده کنیم و به شخصه روی تخصص تأکید داشتهام. فکر میکنم اکنون ترکیب مناسبی را در اختیار داریم که البته در بخش صحنهای تسلط روی نمایشنامه اهمیت بسیار دارد.»
این پژوهشگر تئاتر با تأکید بر این که دلمشغولی جشنواره آئینی ـ سنتی"شکل" است و به همین دلیل هم به اشکال مختلف نمایش ایرانی توجه میکند، گفت:«تمام تلاش ما این است که همه اشکال باقیمانده نمایش ایرانی را حفظ کنیم و بخش آسیب دیده با استفاده از تجربیات استادان بازمانده، احیا و بازسازی شود. باید شکل اصیل و ناب نمایشهای ایرانی حمایت شود.»
این استاد دانشگاه تصریح کرد:«میدانیم که این نمایشها برای ارتباط بیشتر باید به دانش روز مجهز شوند. بنابراین علاوه بر حفظ شکل موزهای، به این بخش نیز توجه داریم. در سالهای گذشته نیز بسیاری از جوانان تجربههای موفقی در این عرصه نشان دادهاند و حتی بسیاری از پایاننامهها با تأثیر از نمایشهای سنتی شکل رفته است. در طی سالهای متمادی برگزاری جشنواره، آرشیوی غنی از نمایشهای سنتی و پیشکسوتان این عرصه تهیه شده ـ گرچه تمام آن میراث حفظ نشده؛ چون جشنواره با امکانات محدود، قدرت یک پژوهشکده و مرکز تولید تئاتر سنتی را ندارد ـ اما برای سازماندهی این هنر تلاش کرده است.»
ناصربخت تأثیر نمایشهای آئینی ـ سنتی بر گروههای جوان و اعزام این گروهها را به کشورهای دیگر از دستاوردهای 12 دوره برگزاری این جشنواره ارزیابی کرد و افزود:«در این دوره توجه ویژهای به آئینهای نمایشی داریم؛ ضمن این که آثار بخش صحنهای میتوانند الهام گرفته از نمایش سنتی نیز باشند. در بخش تعزیه نیز به مجالس غریب و احتمالاً تولیدات جدید در مورد نسخههای تعزیه توجه داریم.»
وی در خصوص بخش"معرکهها" توضیح داد:«این بخش در فضایی به شکل قهوهخانه و یا برخی فضاهای مناسب با طراحی سنتی اجرا خواهد شد.»
وی ادامه داد:«بخش سمینار بینالمللی نمایش در شرق را نیز داریم که دکتر اردلان سرپرستی آن را بر عهده دارند. علاوه بر آن بحث کارگاههای تخصصی را نیز مورد بررسی قرار میدهیم که پس از اخذ تصمیم نهایی در این زمینه اطلاع رسانی خواهیم کرد.»